ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Σάββατο, 19 Νοεμβρίου 2016

Η αλήθεια πίσω από την παρδαλή "επανάσταση" του Πολυτεχνείου


Τι συνέβη πραγματικά στο Πολυτεχνείο; Ποιοι το οργάνωσαν και γιατί 

Μηνάς Γ. Μαλακός 

Ο βρώμικος ρόλος των Εβραιοσιωνιστών, το «υποχείριο» Ιωαννίδης και ο άτολμος Παπαδόπουλος! 

Σαν εισαγωγή 

Τα γεγονότα του Πολυτεχνείου τον Οκτώβριο του 1973 έχουν τόσο διαστρεβλωθεί, που για τις νέες γενιές θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να μάθουν πέρα από τα ηρωικά των πρωταγωνιστών του τα παρασκήνια, τι τέλος πάντων ήταν αυτό το Πολυτεχνείο και ποιοί ήταν οι σκηνοθέτες του, πράγματα μέχρι σήμερα άγνωστα. 

Το περίφημο αυτό Πολυτεχνείο ήταν ένα είδος παρδαλής επανάστασης με σκοπό το Regime Change, την αλλαγή καθεστώτος, ένα θέμα για το οποίο έχω γράψει σ' αυτή την ιστοσελίδα πολλά άρθρα. Και έγινε, με σκοπό να ρίξει τον ανεπιθύμητο πλέον στον σιωνιστικό Ηγεμόνα Γεώργιο Παπαδόπουλο και να επαναφέρει τους άχρηστους πολιτικούς στην εξουσία, αυτούς που βλέπουμε από τότε μέχρι σήμερα να κυβερνάν τον τόπο μας, ο ένας χειρότερος από τον άλλο. 


Η προπαγάνδα έχει διαστρεβλώσει το Πολυτεχνείο, όμως και κάποια άλλα ντοκουμέντα, που δήθεν ρίχνουν φως, δεν το φωτίζουν πλήρως. Ένα τέτοιο είναι και το Πόρισμα Τσεβά. Το διάβασα με προσοχή και διαπίστωσα ατέλειες, που οφείλονται στον τρόπο λειτουργίας του μικροαστικού εγκεφάλου του Έλληνα. 


Ο Τσεβάς ήταν έναν ευσυνείδητος δημόσιος υπάλληλος, που στο πόρισμά του κατέγραψε με λεπτομέρειες τα "γεγονότα του Πολυτεχνείου", πολλά από δεύτερο χέρι. 


Υποθέτει, επίσης, ότι οι ελεύθεροι σκοπευτές που πυροβολούσαν τον κόσμο ανήκαν στην ΚΥΠ, αγνοώντας ότι στην Ελλάδα δρουν πράκτορες της Μοσάντ, της CΙΑ και άλλων ξένων μυστικών υπηρεσιών, που ακριβώς σε περιπτώσεις μιας προσχεδιασμένης κίνησης για την αλλαγή καθεστώτος παίζουν καθοριστικό ρόλο. 


Του Τσεβά του έλειπαν οι γνώσεις λειτουργίας του σιωνιστικού συστήματος που κυβερνά τον κόσμο. Χωρίς τέτοιες γνώσεις, όμως, πορίσματα και αποφάσεις πολιτικών οδηγούν σε λάθος συμπεράσματα. Διαβάστε το εδώ: Πόρισμα Τσεβά 

Δρ. Εμμανουήλ Σαρίδης 

Και τώρα το άρθρο του Μηνάς Γ. Μαλακός 

«Συνεχίζουμε την παράθεση αποκαλυπτικών άρθρων για την περίοδο που κατέληξε στα γεγονότα του Πολυτεχνείου, με την ελπίδα πως θα διαφωτιστούν ορισμένες άγνωστες πτυχές τους: Άλλωστε αυτός είναι ο στόχος μας, να προσφέρουμε "τροφή για σκέψη" στους αναγνώστες και όχι να τους φανατίζουμε με (κομματικά) συνθήματα, αποκρύπτοντάς τους την αλήθεια ή γράφοντας την μισή (ακόμα χειρότερα!). 

Αυτόν τον σκοπό έχει και αυτή η ανάρτηση, όσο κι αν ενοχλούνται κάποιοι. Συνιστούμε σε όλους να διαβάσουν και τις άλλες 3 παρόμοιες που ακολουθούν, για να έχουν μια πλήρη εικόνα για το τι πραγματικά συνέβη τότε: 
 Ο ρόλος του Σιωνισμού στην επιβολή του Ιωαννίδη το 1973 με τα γεγονότα του Πολυτεχνείου – Η σχέση με τον Πόλεμο του Γιόμ Κιπούρ τον Οκτ. του 1973 και τη Διχοτόμηση της Κύπρου το καλοκαίρι του 1974
Στις 6 Οκτωβρίου του 1973 στο Ισραήλ γιόρταζαν το Γιόμ Κιπούρ, μία Εβραϊκή γιορτή. Αυτή τη μέρα διάλεξαν ο Αιγύπτιος Ανουάρ Σαντάτ και ο Σύριος Άσαντ για να τους επιτεθούν. Το Ισραήλ δεν περίμενε αυτή την επίθεση παρ’ όλο που είχε πληροφορίες για αυτήν. 
Οι εχθροπραξίες κράτησαν περίπου ένα μήνα για να καταλήξουν σε ειρηνευτική συμφωνία στις 19 Νοεμβρίου του 1973. 

Στο διάστημα αυτό οι Αιγύπτιοι κατόρθωσαν να πάρουν πίσω τη χερσόνησο του Σινά που είχαν χάσει το 1967, στον πόλεμο των έξη ημερών. 
Ένας από τους παράγοντες της ήττας των Ισραηλινών ήταν η άρνηση του Έλληνα δικτάτορα Γ. Παπαδόπουλου να χρησιμοποιηθούν οι βάσεις της Ελλάδος για τον ανεφοδιασμό και τις επιχειρήσεις του Ισραήλ. Οι Ισραηλινοί πήραν την απόφαση πως ο Παπαδόπουλος πρέπει να ανατραπεί. 
Ένας δεύτερος λόγος που οι Ισραηλινοί ήθελαν την ανατροπή του Παπαδόπουλου ήταν πως είχε αρνηθεί να εκτελέσει την εντολή που του έδωσαν να οργανώσει πραξικόπημα στην Κύπρο κατά του Μακαρίου. Σύμφωνα με το καθεστώς που επικρατούσε στην Κύπρο κάτι τέτοιο θα ήταν εγκληματικό μια και θα αποτελούσε ανοιχτή πρόσκληση στους Τούρκους, που ήταν εγγυήτρια δύναμη, να επέμβουν στην Κύπρο, και αυτό ο Παπαδόπουλος το γνώριζε. 
Ο Παπαδόπουλος εκείνη την περίοδο, ύστερα από διεθνείς πιέσεις που είχαν ασκηθεί, είχε παραχωρήσει την πολιτική εξουσία στην κυβέρνηση Μαρκεζίνη, με εντολή την διεξαγωγή εκλογών τον Φεβρουάριο του 1974. Χρειαζόταν όμως για την ανατροπή του ένα πρόσχημα, και το πιο βολικό ήταν η επάνοδος στη δημοκρατία. 
Με αυτό το πρόσχημα οργανώθηκαν τα γεγονότα του Πολυτεχνείου τα οποία και κατάφεραν τον σκοπό τους, που δεν ήταν άλλος από την ανατροπή του δικτάτορα Παπαδόπουλου που είχε γίνει ανυπάκουος στις εντολές των σιωνιστών, και την αντικατάστασή του από τον δικτάτορα Ιωαννίδη, που ήταν "υπάκουος". 
Ο Μοσέ Νταγιάν και πάλι ήρθε στην Αθήνα τον Νοέμβριο του 1973 για να επιβλέψει τα επεισόδια του Πολυτεχνείου που ξεκίνησαν δικοί του άνθρωποι (Δαμανάκη, Λαλιώτης, Τζουμάκας)

Τελικά με την επέμβαση Ισραηλινών κομάντος ντυμένων με ελληνικές στολές επεβλήθη το καθεστώς του εκλεκτού των Ισραηλινών, Ιωαννίδη και στις 25 Νοεμβρίου ορκίστηκε η κυβέρνηση Ανδρουτσόπουλου. 

Το πρώτο και μεγαλύτερο βήμα για την τραγωδία της Κύπρου είχε γίνει. Είχαν βρει το όργανο που θα έκανε πραξικόπημα κατά του Μακαρίου και θα άνοιγε την πόρτα για την επέμβαση της Τουρκίας, σαν εγγυήτριας δύναμης, στην Κύπρο το καλοκαίρι του 1974. 

Αξίζει τον κόπο να δούμε πώς περιγράφει τα γεγονότα του Πολυτεχνείου ο συγγραφέας Αθανάσιος Στριγγάς στο βιβλίο του «Παγκόσμιοι Εντολοδότες», Εκδόσεις Νέα θέσις, Αθήνα 1993, σελ 539)

Οι αθέατες πλευρές του Πολυτεχνείου – 17 Νοεμβρίου 1973

Τη νύχτα στις 14 Νοεμβρίου 1973, ο Ισραηλινός στρατηγός Μοσέ Νταγιάν έφτασε στην Αθήνα. Εγκαταστάθηκε στο σπίτι του γαμπρού του Δημ. Ιωαννίδη, του γιατρού Αλαζράκη. Από εκεί έστειλε μήνυμα στον Ιωαννίδη να είναι έτοιμος. «Η ώρα έφθασε. Όλα είναι έτοιμα.»

Την επομένη, 15 Νοεμβρίου, το γιωτ «Απόλλων» ιδιοκτησίας της εταιρίας OTC, η οποία ήταν ιδιοκτησία της CIA, έφθασε στον Πειραιά. Το γιωτ, πριν τη μετατροπή του, ήταν μονάδα του βρετανικού πολεμικού ναυτικού. Ήταν εξοπλισμένο με πανίσχυρο ασύρματο, τέλεια εργαστήρια και αναρίθμητους φακέλους. 

Είκοσι κομάντος συμπλήρωναν το ειδικό πλήρωμα του σκάφους. Από τον Πειραιά έπλευσε προς τα ανοιχτά του Σουνίου, όπου και περίμενε ανενόχλητο. 

Στο μεταξύ έκαναν τις ανάλογες επαφές τους, κυρίως με τον στρατηγό Νταγιάν, ο οποίος ήταν σε συνεχή επαφή με Έλληνες πολίτες για την υπόθεση του Πολυτεχνείου. 

Η κύρια επαφή του Νταγιάν, εκτός από Ιωαννίδη – Αραπάκη – Μπονάνο, ήταν με τον Γιάγκο Πεσματζόγλου, ο οποίος τότε ήταν μέλος της λέσχης Μπίλντενμπεργκ για την Ελλάδα. Είχε αναλάβει το πολιτικό σκέλος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Ήταν ο ενδιάμεσος μεταξύ των επικεφαλής των φοιτητών, του στρατηγού Νταγιάν και της λέσχης Μπίλντενμπέργκ. 

Ο Πεσματζόγλου είχε άμεση επαφή, κυρίως με τρία πρόσωπα, από τους φοιτητές της εξέγερσης: Η μία είναι σήμερα αρχηγός αριστερού κόμματος (χωρίς να το γράφει ο Στριγγάς φωτογραφίζει τη Μαρία Δαμανάκη) και οι άλλοι δύο στελέχη και Βουλευτές της αξιωματικής αντιπολίτευσης (χωρίς να το γράφει ο Στριγγάς φωτογραφίζει τον Κώστα Λαλιώτη και τον Στέφανο Τζουμάκα). 

Με την ελπίδα και την ευχή πως θα βγουν και θα καταγγείλουν δημόσια τα γεγονότα εκείνης της νύχτας από την πλευρά τους, όπως εκείνοι τα έζησαν, υπόσχομαι αν δεν μιλήσουν οι ίδιοι, να δημοσιεύσω στο επόμενο βιβλίο μου τα ονόματα τους. 
Τα χαράματα της 16ης Νοεμβρίου, έφθασαν χίλιοι κομάντος από τις Βρυξέλλες, με εντολή να συμμετάσχουν στην εξέγερση του Πολυτεχνείου. Όλοι μεταφέρθηκαν από τη βάση του Ελληνικού στη Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού, στο Πεδίο του Άρεως. Τους μοιράσθηκαν Ελληνικές στρατιωτικές και αστυνομικές στολές και περίμεναν διαταγή να επέμβουν. Εκτός από όπλα, είχαν στην κατοχή τους ασύρματο, συγχρονισμένο με εκείνον του γιωτ "Απόλλων", απ’ όπου περίμεναν την διαταγή για επέμβαση. 
Ο στρατιωτικός που είχε αναλάβει την εποπτεία όλων των ανδρών, ήταν ο υποστράτηγος Χουήζερ του ΝΑΤΟ, αλλά και έμπιστος της Τριμερούς Επιτροπής. 
Την νύχτα της 16ης Νοεμβρίου, οι κομάντος του ΝΑΤΟ διατάχτηκαν από τον υποστράτηγο Χουήζερ, να ακροβολιστούν στο Πεδίο του Άρεως και να περιμένουν διαταγές. 
Οι είκοσι κομάντος που περίμεναν στο γιωτ, διατάχτηκαν να πάνε με λέμβους στη στεριά, να καταλάβουν το σπίτι του Γεωργίου Παπαδόπουλου, να κόψουν τα τηλέφωνά του και να απαγορεύσουν στο δικτάτορα κάθε επαφή με τον έξω κόσμο. Να συνεννοηθούν μετά με τους Έλληνες "συναδέλφους" τους και να περιμένουν διαταγή, για να αποχωρήσουν. (Οι είκοσι κομάντος είχαν ντυθεί με Ελληνικές στρατιωτικές στολές). 

Όταν νύχτωσε, οι κομάντος έφθασαν στην ακτή και από εκεί με στρατιωτικά τζιπ κατευθύνθηκαν προς το σπίτι του δικτάτορα Παπαδόπουλου. Οι άλλοι έφυγαν "κατά ομάδες" από τη Γεωγραφική Υπηρεσία και ακροβολίστηκαν στο Πεδίο του Άρεως. 
Αργότερα, όταν το τανκ έσπασε την πόρτα του Πολυτεχνείου, οι κομάντος βρίσκονταν ήδη μέσα. Στις εφιαλτικές στιγμές που ακολούθησαν οι ΝΑΤΟικοί κομάντος χτυπούσαν αδιάκριτα. Σκότωσαν, έσφαξαν, έσπασαν ωμοπλάτες και όταν πια ο ‘εχθρός’ είχε ‘νικηθεί’, ένα στρατιωτικό σφύριγμα του επί κεφαλής, τους επανέφερε στην τάξη. 
Ανασυντάχθηκαν και όπως είχαν έρθει, έφυγαν αθόρυβα. Σε μία ώρα απογειώνονταν από τη βάση του Ελληνικού, με προορισμό τις Βρυξέλλες. Χίλια δολάρια ‘μπόνους’ πήρε ο καθένας, για εκείνη τη βραδιά. Το ίδιο έγινε και με τους είκοσι. Διατάχθηκαν να επιστρέψουν στο γιωτ. 
Ξημερώματα στις 18 Νοεμβρίου 1973, το γιωτ "Απόλλων", έπλεε ανοιχτά, με προορισμό την Βαρκελώνη. Ο στρατηγός Νταγιάν, αφού ενέκρινε τον κατάλογο των νέων υπουργών, τακτοποίησε και άλλες μικρές λεπτομέρειες και ανεχώρησε αθόρυβα για το Ισραήλ από όπου είχε έρθει. Οι τρεις (οι δύο κύριοι και η κυρία), Έλληνες αυτοί, ‘συνελήφθησαν’ από την ασφάλεια, για να γράψουν υποθήκες.
Πριν την επέμβαση του τανκ όμως, αυτοκίνητο με συμβατικούς αριθμούς της Αμερικανικής Πρεσβείας νωρίς το βράδυ της 16ης Νοεμβρίου, τους παρέλαβε από την πόρτα του Πολυτεχνείου που βλέπει προς την Στουρνάρη και τους μετέφερε στην πρεσβεία, στο γραφείο του σταθμάρχη της CIA. Μετά από μισή ώρα συζητήσεων και "διαβουλεύσεων", το ίδιο αυτοκίνητο τους μετέφερε πάλι πίσω. Όταν μπήκαν στο κτίριο του Πολυτεχνείου, σε ελάχιστα λεπτά το τανκ έσπαζε την πόρτα. 

Ο Γιάγκος Πεσματζόγλου, παρέμεινε στην Αθήνα φυσικά, μετά, σαν «καμένο χαρτί». Δεν ήταν δυνατόν να χρησιμοποιηθεί αλλού, και σήμερα είναι Ευρωβουλευτής, όπου … «βουλεύεται Ευρωπαϊκά» και διάγει βίον αξιοπρεπή.

Μηνάς Γ. Μαλακός 



ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΤΕ ΜΕ ΠΡΟΣΟΧΗ ΤΟ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ ΤΩΝ "ΝΕΩΝ", πασίγνωστων για τις πρακτορίστικες τακτικές τους ανά τις δεκαετίες:

Μία μόλις ημέρα (!!!) μετά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, ανακοινώνει την "ΑΙΦΝΙΔΙΑ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ", επειδή "πιέζεται από φίλους του"!!! Από τότε "ζέσταιναν" τη συγκεκριμένη… σούπα, σε περίοδο Χούντας μάλιστα! 

Κι όλα αυτά κάτω από τη μύτη του Παπαδόπουλου, που είχε "χαλαρώσει" τη λογοκρισία στις εφημερίδες, με αποτέλεσμα εκείνες να προετοιμάζουν καταστάσεις και να…προφητεύουν τα μελλούμενα, όπως κάνουν και σήμερα! 

Φυσικά, δεν χρειάζεται να πούμε ΠΟΙΟΙ ΕΔΩΣΑΝ ΑΥΤΗ ΤΗΝ "ΕΙΔΗΣΗ" στη συγκεκριμένη εφημερίδα…! 

Δημοσιεύτηκε 17th November 2012 από τον χρήστη alithiasto fos
https://alithiastofos.blogspot.de/2012/11/blog-post_4718.html 

Rubrik: Thema/Θέμα 
Μηνάς Γ. Μαλακός 17. November 2016