ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2010

Και νυν και αεί υπέρ πάντων το ΧΡΗΜΑ!

Εν αρχή ην η ύλη και η ύλη ην προς τον άνθρωπον και εις την ύλη προσεκολλήθη ο άνθρωπος, και έγιναν οι δύο εις σάρκα μία. Και εγένετο ημέρα και εγένετο νύχτα, και η ύλη μεταφράσθηκε σε ΧΡΗΜΑ και ελατρεύθη παρά του ανθρώπου σφόδρα. Και ην ο πόθος και το πάθος δια το ΧΡΗΜΑ τόσον ώστε εξηγέρθη άνθρωπος εναντίον ανθρώπου, αδελφός εναντίον αδελφού, και έθνος εναντίον έθνους, και εγέμισεν ο ουρανός καπνούς και η γη εποτίσθη με αίμα προς χάριν του ΧΡΗΜΑΤΟΣ! Πολλοί γαρ την δόξαν εμίσησαν το δε ΧΡΗΜΑ ουδείς…

Και επρόδιδαν οι άνθρωποι ακόμη και τη μητέρα αυτών και τον πατέρα χάριν του Μαμμωνά, και έθεταν ύψιστο στόχο ζωής τη συγκέντρωση ΧΡΗΜΑΤΟΣ, μα η δίψα τους για ΧΡΗΜΑ, ιδιαίτερα η δίψα των τα πολλά εχόντων και κατεχόντων προνομιούχων, ήτο ακόρεστη, ωιμέ! Πάντοτε γαρ υπήρχε κάποιος άλλος που κατείχε περισσότερα απ’ αυτούς και πάσχιζαν να τον ξεπεράσουν. Και τούτο ήτο πηγή μεγάλης αγωνίας και τους προκαλούσε χρόνια ψυχική δυσανεξία. Και εξεμεταλλεύθη αναλγήτως άνθρωπος τον συνάνθρωπον αυτού δια να αποκτήσει πλείονα των όσων είχε, και ενίοτε τον πάτησε εις το στομάχι δια να εμπορευθεί ακόμη και τα σπλάχνα αυτού.

Και εγένετο ημέρα και εγένετο πνευματική νύχτα και ο Μαμμωνάς, θεός του ΧΡΗΜΑΤΟΣ, ανυψώθη υπέρ πάντας τους θεούς της γης και κατακυρίευσε τις ψυχές των ανθρώπων, αρχόντων και αρχομένων, κατεχόντων και πενομένων, ου μην αλλά και των ιερέων του Υψίστου, κοινώς ρασοφόρων. Και μετήλθε ο άνθρωπος πάσης κακίας, μίσους και ζηλοφθονίας, ψεύδους και υποκρισίας προς χάριν απόκτησης ΧΡΗΜΑΤΟΣ, αλλά, ωιμέ, η λάβα της ψυχής του δια το αργύριον που του κατέκαιε τα σωθικά ουδέποτε εσβέννυτο.

Και ελυπήθη ο πλεονέκτης άνθρωπος εν τη καρδία αυτού σφόδρα, και συνεθλίβοντο τα εντόσθια αυτού εκ της θλίψεως, διότι τα σάβανα δεν είχαν τσέπες και ο Άδης δεν είχε τράπεζες… Και εγένετο ημέρα και εγένετο πνευματική νύχτα και συνωμότησαν οι ισχυροί της γης κατά του Άδου και έφτιαξαν σπήλαια εις τα έγκατα της γης δια να κρύψωσι το χρυσίον και το αργύριον αυτών, και ην η αγωνία αυτών μεγάλη.

Και διεφθάρησαν οι τα πολλά έχοντες και κατέχοντες έως του μυελού των οστέων, και εμίσησαν όσους πεινασμένους εποφθαλμιούσαν τον πλούτον αυτών, και εφοβούντο μήπως τους θυσαυρούς αυτών επί της γης σης και βρώσις καταβροχθίσει και κλέπται διορύξουσι και αφανίσουσι. Μα οι πεινασμένοι επληθύνθησαν ως η άμμος της θαλάσσης και έγιναν απειλή για τους τα πολλά έχοντες και κατέχοντες οι οποίοι έχασαν και το ύπνο τους.

Και εγένετο ημέρα και την ακολούθησε μακρά και κατασκότεινη νύχτα και οι οργισμένοι γαβριάδες συνωμότησαν κατά των προνομιούχων και εισέβαλαν εις τας αποθήκας αυτών και δεν άφησαν λίθον επί λίθου. Και εγένετο θλίψις μεγάλη επί της γης, και το χώμα ποτίστηκε με αίμα και τα όρνεα επέπεσαν επί των πτωμάτων και ουδεμία διάκριση έκαναν μεταξύ της σάρκας του πατρικίου και εκείνης του πληβείου. Όσο για το Μαμμωνά, το βλοσυρό θεό του ΧΡΗΜΑΤΟΣ, εκείνος δεν προσήλθε δια να σώσει τους εκλεκτούς αυτού διότι απολάμβανε σφόδρα τη θέα του καπνού και την οσμή του αίματος.

Και εγένετο νύχτα και ξημέρωσε πνευματική ημέρα μέσα από τους καπνούς και τα ερείπια, και οι λιγοστοί άνθρωποι που επέζησαν του Αρμαγεδδώνα απεφάσισαν να καθαιρέσουν το Μαμμωνά από το βάθρο και στη θέση του να ενθρονίσουν την Αγάπη. Δεξιά και αριστερά της ενθρόνισαν δύο ακόμη θεές: την Αλήθεια και την Αυτάρκεια. Είχαν ανακαλύψει επιτέλους τα τρία μαγικά ΑΛΦΑ της ευτυχίας: ΑΓΑΠΗ, ΑΛΗΘΕΙΑ, ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ!

Και έζησαν όλοι καλά απολαμβάνοντες την ομορφιά και τα αγαθά της γης. Και δεν κατασκεύαζαν πλέον όπλα μαζικής καταστροφής οι ηγεμόνες της γης διότι τα εφοβούντο. Και υπήρχε αφθονία αγαθών για όλους, και οι άνθρωποι είχαν τώρα το χρόνο να διερευνήσουν ποιοι ήταν και τι είχαν έλθει να κάνουν επί της γης. Και οι πιο επιμελείς εξ αυτών ανακάλυψαν το θεό που πάντα έκρυβαν μέσα τους και ην η αγαλλίαση αυτών και όσων τους πλησίαζαν μεγάλη!